کوچکترین نبود ولی چندساله بود
خونین ترین نبود ولی داغ لاله بود

هرکس که دیر چهره ی اورا قبول کرد
زهراترین کبود رخ بی قباله بود

صد بغض درگلوی خرابه شکفته شد
هر گوشه ی خرابه خودش باغ ناله بود

سرمست می شد از طبق و نعره می کشید
انگار سر نبود به دستش پیاله بود

ا زدامنش به جای کفن استفاده شد
این سهم پاره پاره ی عمر سه ساله بود

از روز دفن گشتن خود احتیاط کرد
آری فقیه بود ولی بی رساله بود

رضا جعفری

* اشعار